ایلاف

چگونه محبت خداوند را در دل فرزندانمان قرار دهیم؟

در این مقاله سخنان ما خطاب به پدران و مادران خواهد بود، که چگونه محبت خداوند را قلب فرزندانمان قرار دهیم؟ چگونه خدا را به کودکانمان معرفی ‌کنیم؟ چه تصوری باید در رویای کودکانه ایجاد نمود تا آنها همراه با رشد، خدا را بهتر بشناسند؟

.

۱ـ قبل از تولد: در مرحله نخست لازم است این را بدانیم که مادر بایستی زمینه را از دوران حاملگی فراهم نماید.

در دوران بارداری مادر هر چه قدر با تقواتر باشد، و به ذکر خداوند و قرائت قرآن مشغول شود، مسلما این قرب الهی بر جنین نیز تأثیر گذار است، و این طفل بعد از تولد گرایشش به خداشناسی و دوستی با خداوند بیشتر خواهد بود.

در عصری که ما در آن واقع هستیم دانشمندان با تحقیقاتی که انجام داده‌اند به این نتیجه رسیدند که جنین از نظر روحی و روانی به مادر وابستگی شدید دارد، همراه با وی خوشحال می شود، و همراه با ناراحت و اندوهگین می‌شود، مسلما مادرانی که در دوران حاملگی مرتکب فساد یا تبهکاری می شوند، وضعیت روانی آنها بر جنین تأثیر گذار خواهد بود.

.

۲ـ بعد از تولد تا سنین دو سالگی: یک کودک بعد از تولد و در دوران شیر خوارگی بیشتر تأثیر را از اطراف خویش می‌پذیرد، حتی بیشتر از یک جوان بالغ، چون ذهن آنها مانند یک صفحۀ سفید است که آماده برای نوشتن است، با این وصف کودکان در این دوره آمادگی پذیرش اخلاقیات مثبت و منفی را دارند، هر نقشی که در این صفحه سفید ایجاد کنیم پاک کردن آن وقت گیر و مشکل خواهد بود!

به همین جهت بهتر است در این دوران کودکان را با صداهای دلنشین قرآن و اذکارهای صباح و مساء و تکبیر و تهلیل و سبحان الله وابسته نماییم تا این صوتها در روح و روان آنها نقش بندد.

با رشد کودک و توجه او به الفاظ و صوتها، نام الله را به وی یاد می‌دهیم، آن را زیاد تکرار می‌کنیم، مثلا هنگام بلند شدن یا الله می‌گوییم، تا توجه نوزاد را به حرکات جذب کنیم، سعی کنیم دست کودکان را گرفته و بگوییم یا رب، یا الله؛ خصوصا هنگامی که او را بلند می‌کنیم، به الله استعانت جسته و می‌گوییم: یا الله، یا معین.

سعی می‌کنیم در اولین مرحله که نوزاد قدرت سخن گفتن پیدا می‌کند شهادتین و بعضی از اذکار شرعی را به وی یاد دهیم.

.

۳ـ از دو تا سه سالگی: در این دوره کودک ذهنش بازتر خواهد بود، سعی خواهیم نمود تا سوره‌های کوچک مانند سوره فاتحه و عصر و کوثر و غیره را حفظ نمایند. مقدار آن بر اساس قدرت حفظ کودک متغیر می‌باشد، همچنین بعضی شعرها مانند اشعار کتاب من مسلمانم را به آنها می‌آموزیم تا حفظ نمایند.

هر چه قدر بزرگتر و قدرت درکش بالاتر می‌رود، خداوند را بیشتر به او می‌شناسانیم، به او یاد می‌دهیم که خداوند است که به ما غذا عطا می‌کند و به ما آب می‌دهد تا تشنگی‌مان را بر طرف کنیم، اوست که به ما و خانه و مال و اتومبیل داده است، لازم به ذکر است که همۀ این تعالیم به زبان کودکانه گفته می‌شود.

والدین به کودکشان می‌آموزند که ما به خاطر این نعمتها الله را دوست داریم، و او را عبادت می‌کنیم. و از او تشکر می‌کنیم.

هر وقت برای غذا خوردن می‌نشینیم با صدای بلند بسم الله می‌گوییم، و به او یاد می‌دهیم که بسم الله بگوید همچنین در پایان الحمدلله می‌گوییم تا در ذهن کودک ثبت شود.

در این دوره چیزهای زیبا و دوست داشتنی را به خداوند نسبت می‌دهیم، مثلا خداوند را خالق درختان و پارکها و جنگلها و حیوانات به کودک معرفی می‌نماییم، چون این اشیاء برای آنها دوست داشتنی است، و لذلک آفریننده آن را هم دوست خواهند داشت، همیشه مهربانی و زیبایی و احسان و خوبی را به الله نبست می‌دهیم تا محبت خداوند در دلشان جا گیرد.

.

۴ـ از سه تا شش سالگی: استقبال کودکان در این دوره به داستان زیاد بوده، به همین خاطر می‌بایستی داستان‌های شیرین و جذاب که با اسلوب کودکانه نوشته شده است، بویژه داستان‌های قرآنی، داستان پیامبران و صالحان با شیوه کودکانه برای آنها تعریف شود.

اهداف قصه در این سنین وابستگی کودک به شخصیت داستان است، تا شجاعت و دلاوری آن شخصیت در ذهنش مجسم شود، پیامبران و صالحان و اصحاب رسول الله (صلی الله علیه  وسلم) بهترین گزینه در این مورد هستند.

اوصاف مهربانی و رحمان و رحیم بودن خداوند را برای کودکان ترسیم می‌نماییم، و از وصف صفت جبار بودن و تهدید به آتش برای نونهالان پرهیز می‌کنیم، چون رسول الله (صلی الله علیه وسلم ) می‌فرمایند: قلم از کودکان بر داشته شده، آنها مواخذه نمی‌شوند تا به بلوغ برسند.

بهتر است بدایت سوره فاتحه برای فرزندمان ترسیم کنیم: ( بسم الله الرّحمن الرّحیم . الحمدُ لله ربِّ العالمین . الرّحمن الرّحیم ). چون مهربانی و رحمت خداوند و دوستی با او برای آنها به تصویر کشانده می‌شود.

در این دوره سنی سعی خواهیم نمود خداوند را همانگونه که هست برای فرزندانمان ترسیم کنیم، از مبالغه و غلو پرهیز می‌کنیم، و به او می‌فهمانیم که خداوند در آسمان است، و او بزرگتر و قوی‌تر از هر چیزی است، و ما هنگام دعا دست‌هایمان را بالامی بریم، و فقط از او کمک می‌خواهیم.

إن شاء الله در مقالۀ بعدی خداشناسی بین سنین ۶  تا ۱۰ سالگی مورد بررسی قرار می‌دهیم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نگارنده: أبو آنس
منبع: مقالات تربیتی سایت صید الفوائد

.

۴پاسخ به “محبت خداوند را در دل فرزندانمان (۱)”